Otis' website
// DOGFIGHT MODE //
Licht, snel en extreem wendbaar: een straaljager die gebouwd is om luchtgevechten van dichtbij te winnen.
Een dogfight is een luchtgevecht van dichtbij, waarbij twee straaljagers om elkaar heen draaien om achter de ander te komen. De F-16 werd in de jaren 70 speciaal ontworpen om daar heel goed in te zijn: licht, snel en ongelooflijk wendbaar. Hij kan scherpe bochten maken met 9 G. Piloten dragen daarom een speciaal G-pak dat om hun benen knijpt, zodat het bloed in hun hoofd blijft.
De F-16 was de eerste straaljager in serieproductie met ‘fly-by-wire’: de stuurknuppel is niet met kabels aan de vleugels vast, maar stuurt signalen naar een computer. Die computer houdt het vliegtuig stabiel. De F-16 is expres een beetje ‘onstabiel’ ontworpen – zonder computer zou hij niet goed vliegen, maar mét computer kan hij razendsnel van richting veranderen.
De piloot zit onder een glazen bubbelkap zonder balk ervoor, zodat hij bijna rondom kan kijken – handig in een dogfight! De stoel ligt 30 graden achterover, waardoor de piloot de G-krachten beter kan hebben. De stuurknuppel zit niet tussen de benen, maar aan de rechterkant, als een joystick. Belangrijke informatie wordt op een glazen scherm voor de piloot geprojecteerd: de HUD (head-up display).
De Nederlandse luchtmacht (Koninklijke Luchtmacht) vloog vanaf 1979 met F-16's en heeft er in totaal 213 gehad. Ze stonden onder andere op vliegbasis Volkel en Leeuwarden. In 1999, boven Kosovo, schoot een Nederlandse F-16-piloot in een luchtgevecht een MiG-29 neer. In 2024 nam Nederland afscheid van de F-16; de opvolger is de F-35. Veel Nederlandse F-16's zijn naar Oekraïne en naar een trainingscentrum in Roemenië gegaan.
Ruim 25 landen vliegen of vlogen met de F-16. Er worden zelfs nu nog nieuwe gebouwd: de nieuwste versie heet F-16 Block 70/72, met een moderne radar en nieuwe cockpitschermen. Het is een van de succesvolste straaljagers ooit.